از همان روزها نقش تخريبى برخى كشورها در امر وحدت ملت مسلمان افغانستان كاملا روشن بود ، ولى كسى بدان توجه جدى نمىكرد ؛ يعنى هنوز زمينهء برخوردهاى مستقيم فراهم نشده بود . از پيشاور نمىشد به جان تهران‌نشينها افتاد و آنها براى آينده لحظه‌شمارى مىكردند . عليرغم هشدارهاى امريكا ، نمايندهء روسى پس از ملاقات با نمايندهء امريكايى جيت‌لاك در مسكو ( 1 / 10 / 1367 ) و ملاقات با ظاهر شاه در روم ( 2 / 10 / 1367 ) ، عصر روز 11 / 10 / 1367 در تهران با شوراى ائتلاف هشتگانه نيز به مذاكره و گفت‌وگو نشست . سرپرستى هيأت روسى را آقاى ورنتسف ( سفير سابق روسيه در كابل كه يك ديپلمات ورزيده بود ) ، بر عهده داشت . طبق برخى شايعات ، روسها در اين مذاكره به شوراى ائتلاف كه نمايندگان تشيع افغانستان محسوب مىشدند ، ظاهرا خودمختارى هزاره‌جات را پيشنهاد كردند و نظرشان اين بود كه آنها با دولت كابل از در سازش وارد شوند . اين طرح هرچند مورد توافق دو طرف واقع نشد ، در پيشاور سروصداى عجيبى راه انداخت و از آن به نام طرح روسى - ايرانى ياد كردند . جريدهء آزادى كه خود را پيشتاز انديشهء ضد روسى قلمداد مىكرد ، در اين‌باره نوشت : « به اين صورت [ توافق ] روسيه و ايران در جلوگيرى از پيروزى بنيادگراها ظاهرا تحت پوشش خطر اعمال نفوذ امريكا شكل گرفت . امريكا كه در بخش خود بنيادگراها را مخالف سرسخت عوامل غربى و ليبرال مىداند ، هيچ ترديدى نمىبيند كه عمليات منزوى كردن اتحاد مجاهدين و در رأس بنيادگراها با رمز اعمال نفوذ امريكا ادامه داشته باشد . فى الحال ، طرح برطرفى نيروهاى عمدهء فكرى جهاد و جلوگيرى از تشكيل حكومت اسلامى در افغانستان يك برنامهء